Donderdag 13 november

Weer lekker vroeg op gestaan want er moet vandaag veel gebeuren, het dak moet erop. Na het ontbijt waren de taxi’s om 8.00 uur aanwezig om naar de bouwplaats te rijden. Aangekomen zijn we begonnen met de balken (?? V 32150, die meer geschikt zijn om een kano van te maken) in de carboleum te smeren. De balken waren net te kort om de volledige overspanning te halen dus moesten verlengd worden, alles moest handmatig gebeuren, handzaag spijkers en hamer. Ad, Jan, Harry, Aart I., Bas en Fahri zijn met de vensterbanken aan de slag gegaan (lang leve de asbest) en het stellen (?) van de kozijnen. Toen het dakframe grotendeels geplaatst was kon er begonnen worden met het dichtmetselen van de tussenruimten tussen de balken (heel veel hakwerk aan de stenen, 1 verkeerde slag en de hele steen viel uit elkaar!). We zijn vandaag een aardig eind opgeschoten maar al het werk duurt veel langer dan je van tevoren kunt inschatten. Rond een uur of 3 zijn we gestopt want Kimberley heeft een voetbalwedstrijdje geregeld met een lokaal voetbalteam. Fantastisch om te zien en doen.We hebben helaas met 2-0 verloren. Vanavond een Braai gehad (soort BBQ)  wederom heerlijk, het eten is hier goed geregeld, Big Mama kan er wat van. Daarna zoals voorgaande avonden even een korte quiz van Aart. De strijd tussen de verschillende tafels is groot.

We zijn ook al druk in de voorbereiding voor ons ‘optreden’ morgen. In de maneschijn, hoofd schouders knie en teen, lief klein konijntje. De sfeer zit er goed in.

Morgen de laatste werkdag, hopelijk dat het dak er dan compleet op zit. Daarna de afsluiting van de week en afscheid nemen van onze lokale collega’s en de gemeenschap.

Woensdag 12 november

We stonden vanmorgen allemaal weer keurig op tijd klaar voor de dag die komen gaat. Na een stevig ontbijt gingen we richting de bouwplaats. Iedereen was dit keer keurig ingesmeerd met zonnebrand i.p.v. aftersun om een verbrande huid te voorkomen of te beperken.

Vandaag stond het metselen van de binnenmuren en het metselen van de latrine (en ja, Paulien heeft leren metselen van Jan) op het programma. We hadden er allemaal weer erg veel zin in.

Eerst moest de onderkant van de binnenmuurstenen open worden geslagen zodat er een luchtmuur ontstaat voor geluids- en warmte-isolatie. Daarna konden de blokken op de juiste plek worden gezet en de specie worden aangemaakt. Zand, cement en water mengen, natuurlijk weer met de schep. De kozijnen werden gesteld, dit viel nog niet mee, dat ze dit kozijnen durven te noemen hier! Aan het einde van de dag waren alle binnenmuren op hoogte en de latrine tot grondniveau (Jacqueline is afgedaald naar de katacomben van de Latrine!) . Weer een goede dag gemaakt. Leuk om de vorderingen te zien, wat kan je een hoop bereiken met elkaar.

We mochten vandaag om 15u stoppen, daarna gingen we met z’n allen naar een handycraft waar ze de traditionele hoeden van Lesotho maken. Ook was daar een informatiecentrum over Lesotho en een souvenirshop.

Overdag is het hier prachtig weer, veel zon. ’s Avonds regent en onweert het tot nu toe iedere avond nog. Zo ook vandaag, na het eten werd het heel hevig, tot op een gegeven moment de bliksem insloeg en het stroom uit viel. Daar zaten we dan. Gelukkig hadden een aantal mensen een zaklamp bij zich zodat we nog wat licht hadden. Na ca. twee uur hadden we weer stroom.

Bouwreis Lesotho November 2008

Vrijdag 7 november 2008, vertrek vanaf Schiphol.

Eerste deel van de vlucht is naar Frankfurt vanwaar we overstappen op een airbus naar Johannesburg. Korte vlucht.

In Frankfurt even wachten op het toestel naar Johannesburg. Flinke vlucht naar Johannesburg, nachtvlucht dus er is weinig te zien buiten. De meesten komen de tijd door met slapen, filmpje kijken of een spelletje doen.

Zaterdag 8 november.

 ’s Ochtends aangekomen in Johannesburg, hier moeten we een flinke tijd wachten op de aansluiting naar Maseru, we komen de tijd door met winkeltjes kijken op het vliegveld, een lunch en een gezellige borrel.

De vlucht naar Maseru is in een 2 motorig propellertoestel waar 29 passagiers in kunnen. Erg warm en krap in het toestel……warm en muf…..de stewardess gaat dan ook even uitgebreid met een spuitbus door het toestel voor vertrek. Rumoerig vluchtje door de wolken op ongeveer 2500 meter hoogte. Ook de landing leek wel een achtbaan. Na het uitchecken bleek dat een deel  van de bagage niet aangekomen was vanaf Johannesburg (ze hebben het weer uit het toestel gehaald omdat het toestel te zwaar beladen was (Lonneke, Jan, Paulien, Aart W. Aart I., Marco). hopelijk is de rest van de bagage er morgen.

Op het vliegveld worden we opgewacht door de Taxi’s en door Kimberley (de lokale vertegenwoordigster van habitat in Lesotho (Amerikaanse).

Op naar De Durham Lesotho Link, maar onderweg eerst nog even pinnen en wat drank halen..

Aangekomen  bij de Link krijgen we een welkomstwoord van Mr. Shadrak Mutembei (komt uit Kenia) en Kimberley (ook de Do’s en Dont’s worden even doorgenomen. De kamers worden verdeeld en zien er goed uit. De douches zijn in het ene gebouw redelijk en in  het andere gebouw laten ze te wensen over (deuren kunnen niet op slot, geen haakjes voor de kleren en een niet betegelde betonnen vloer). Maar als je zo lang gereisd hebt is elke douche goed! Voor het eten een borrel gedronken. Het eten smaakt erg goed: Gebraden Kip met gestoomde groente groenten met een sausje en rijst (Mama is een erg goede kokkin).

’s Avonds geborreld en gekaart (toepen, 31én, Yhatzee, Klaverjassen.).

Lekker naar bed.

Zondag 9 november.

Bijna iedereen heeft een goede nachtrust gehad en we hebben ontbeten (brood met roerei, spek, pindakaas en jam, cornflakes, en muesli.

Vandaag is het nog geen werkdag maar gaan we eerst even kijken of de rest van de bagage aangekomen is op het vliegveld en zij we ook even naar een Shopping mall geweest waar een lokale markt naast lag, kleine stalletjes van golfplaat en plastic. Gelukkig is alles aangekomen op het vliegveld, de bagage is compleet. Terug naar de Link voor de lunch.

In de middag gaan we met de taxibusjes naar een dorp een flink aantal kilometers verderop waar een aantal grotwoningen uit de 19^e eeuw zijn (inmiddels gerestaureerd) ze worden nog steeds bewoond door de oorspronkelijke bewoners (stam?). Het is na de geasfalteerde weg een flink stuk over een zandpad met veel keien en kuilen (de busjes zijn hier eigenlijk niet geschikt voor). Bij een deel van deze weg wordt er bij een van de busjes uitgestapt om te gaan lopen omdat het busje het niet helemaal trekt..Aangekomen in het dorp komen er van alle kanten kinderen op ons af (zij vinden ons waarschijnlijk net zo interessant als wij hen.)  ze lopen dan ook het hele stuk met onze groep mee naar de grotwoningen en spreken merendeels redelijk goed engels (de volwassenen meestal niet zo goed). We mogen ook de woningen van binnen bekijken, erg donker en klein, geen meubels in de woningen alleen een verhoging van gehard zand (klei) waarop gezeten en geslapen kan worden (en wat potten en pannen). Fantastisch mooie omgeving en uitzicht.

Terug naar de busjes en terug bergop naar de verharde weg (en wederom weer een stuk lopen). De weg terug naar Maseru de hele dag is het mooi weer geweest niet te heet en af en toe wat bewolkt. Onderweg ook een aantal oorspronkelijke huizen tegengekomen Randavels, erg mooie huizen, onderweg veel herders die met een aantal koeien of geiten door de velden lopen, veel met de traditionele kleding (deken) omgeslagen. Het begint tijdens de terugweg te betrekken en voordat we Maseru bereikt hebben begint het te regenen. Voordat we naar de Link gaan nog even wat drank halen en naar een van de grootste hotels van Maseru voor een borrel (wat een contrast in vergelijking met de huizen die we onderweg gezien hebben.)

Terug naar de Link en voor het eten eerst even een borrel. Wederom een lekkere maaltijd met stoofvlees, koolsla en aardappels. Na het eten even door Aart ingelicht over de werkzaamheden van de komende dagen. ’s Avonds wederom geborreld en gekaart.

Maandag 10 november.

Onze eerste echte werkdag, na het ontbijt stonden de taxi’s weer klaar. We rijden weer richting het vliegveld. We weten wat we gaan doen: we gaan een weeshuis bouwen. Het initiatief is genomen door een lokale kerkgemeenschap die de hulp van Habitat gevraagd heeft om dit weeshuis te gaan bouwen. In het weeshuis komen 6/8 kinderen te wonen met 1 of 2 volwassenen. De bedoeling is om een huisgezin na te bootsen (kleinschalige opzet). We worden ontvangen door George (opzichter aangesteld door Habitat) en 4 lokaal ingehuurde werklui. De pastoor is ook aanwezig samen met een aantal van de vrouwen van de kerkgemeenschap. De fundering van het huis en de buitenmuren staan al geheel opgemetseld. Het werk voor de eerste dag is het uitgraven van de vloer om hier een betonvloer te gaan storten…..en dat viel tegen. Keiharde kleigrond met keien en wortelstronken erin, alles moest met de pikhouweel eerst losgehakt worden, daarna in kruiwagens scheppen, wegrijden en leegstorten. De woning is niet erg groot (5m x 8m, het worden 4 ruimten,1 voor de meisjes, 1 voor de jongens, 1 voor de volwassenen en een centrale ruimte wat de keuken gaat worden) dus als je met zoveel mensen bent sta je elkaar aardig in de weg. Tijdens de lunch hebben tot onze totale verrassing de vrouwen van de kerkgemeenschap (ongeveer 10) de werkzaamheden overgenomen en stonden met hun nette kleren in de grond te hakken en kruiwagens vol te scheppen. Toen het leeggraven van de vloer klaar was, was het even wachten op de vrachtwagen die de “gravel”zou komen brengen die als basis voor de betonvloer gaat dienen. In de tussentijd hebben we de tijd doorgebracht met het wegrijden van het zand dat uit de put kwam wat de latrine moet worden (toilet buiten het huis, het huis heeft ook geen stromend water, rioleringsaansluiting of elektra). De eerste “gewonde”heeft zich aangediend, Marco heeft spontaan een bloedneus gekregen, even wat rustiger aan. Af en toe komt de zon door en je merkt dat die lekker op e huid brand…smeren dus. Eindelijk arriveert de vrachtwagen met gravel, er wordt een paar kuub materiaal gestort wat verdacht veel lijkt op wat wij net de voorgaande uren uit het huisje gekruid hebben. Marc Klaasen heeft even zijn licht op gedaan bij George (opzichter) wat het verschil is tussen wat er uit het huis kwan en wat er nu weer in gaat, er blijkt wel duidelijk een verschil te zijn, alle werkzaamheden hebben een duidelijk doel . Flink aan de slag want het is veel. Inmiddels heeft ook de eerste geblesseerde zich aangediend, Frank heeft zijn linker kuitspier flink verrekt met het binnenrijden van de kruiwagens gravel, een goede massage van Bas en verder rust. Aan het einde van de middag is alle gravel naar binnen gereden en is de vloer op hoogte aangebracht, de staalmatten worden over de muur heen getild en kunnen op de gravel gelegd worden. De vrouwen van de kerkgemeenschap zijn in de tussentijd bezig met water halen voor de betonvloer van morgen, dit  gebeurt met emmers die ze op het hoofd dragen, ze moeten het water ongeveer300 meter verderop gaan halen. De kinderen uit de omgeving zijn in de tussentijd uit school gekomen, allemaal met uniformen. Ze zijn allemaal erg nieuwsgierig naar ons en wij naar hen, we maken allemaal een paar foto’s en laten deze ook aan de kinderen zien, prachtig vinden ze het. Aan het einde van de middag vraagt Aart aan de kinderen (inmiddels rond de 30) of ze voor ons een liedje willen zingen. Daarna zijn wij aan de beurt.. een stel volwassen kerels die “in de maneschijn”zingen, fantastisch vonden de kinderen het. Afscheid genomen van de kinderen, de pastoor en de Lesothaanse collega’s. Met het busje naar Maseru en onderweg natuurlijk weer wat drank en chips kopen voor de avond. Aangekomen bij de Link gaat er als eerste een koud biertje wel in, iedereen is besweet en vies van het werken. Even voor het eten lekker douchen. Het avondeten was weer fantastisch, een soort pasta met kip en wat groente.

De avond wederom doorgebracht met kaarten, dobbelen en een drankje. De meesten gaan vroeg naar bed want ze voelen een volle dag harde arbeid flink en zijn moe.

dinsdag 11 november 2008

De tweede werkdag die we ingaan, Voor het ontbijt neemt Glenn het voortouw in wat oefeningen om de spieren vast voor te bereiden voor de zware werkzaamheden van de komende dag de planning is iets veranderd omdat we op initiatief van Lonneke(HFH NL) een bezoek gaan brengen aan een eerder weeshuis hier vlak in de buurt, dit huis is al af en bewoont. Graag wil de groep dit project gaan bezoeken maar het mag niet ten kostte gaan van ons eigen project, dus eerder op en eerder op de werkplek aanwezig zijn. Daar aangekomen is de pastoor samen met de werklui al aanwezig. Ook komt de vrachtwagen al snel met de bakstenen voor de binnenmuren, allemaal handmatig lossen dus (maar….joining hands genoeg, en vele handen maken licht werk). Het aanmaken van de betonvloer gaat ook allemaal handmatig, het grind, zand en cement wordt op de vloer (aarde) door elkaar gemengd met de spade en daarna water er doorheen. In de kruiwagen scheppen en naar binnen rijden.  

In de ochtend is Aart samen met Marc toch even 2 nieuwe kruiwagens gaan halen, van de vier kruiwagen die er waren hebben er 2 al de geest gegeven. Met het busje terug richting stad, onderweg is er een hardweare store gesignaleerd. De kruiwagen kosten hier in Lesotho 350 Maloti (rond de 30 euro) Een heel ander prijs dan bij ons maar ook een heel andere kruiwagen. Na de lunch het hebben we het rustiger, de latrine moet nog wat verder uitgediept worden (tot 180 cm ) en er wordt buiten voor de deur nog een extra vloertje gestort.. De latrineput wordt in zijn geheel ook met betonblokken opgemetseld. De gravel die over is wordt voor het huis uitgespreid om te voorkomen dat het een modderpoel wordt als het geregend heeft. 

De thuisreisdagen  

Omdat we pas aan het einde van de dag vanaf het internationale vliegveld van Maseru terugvliegen, mochten we vandaag uitslapen. Ofwel niet om 6.30 uur opstaan, maar om 7.00 uur! Ontbijt om 7.30 uur en daarna werden alle spullen die je niet meer mee terug wilde nemen op het grasveld verzameld. Habitat Lesotho zorgt er voor dat alles gewassen wordt en dat het goed terecht komt.

Met een woordje door Liana en een klein kadootje afscheid genomen van onze Big Mama en haar dames die deze week voor ons eten in Durham Link en de warme lunch op de bouw gezorgd hebben.

Daarna met andere busjes inclusief onze bagage op weg gegaan. De eerste stop was in het centrum bij het VVV en hier had iedereen de gelegenheid nog even het centrum in te gaan en o.a. wat boodschappen te doen voor de lunch. Met name de dames hebben van deze gelegenheid tot shoppen dankbaar gebruik gemaakt en hebben taart en roombroodjes gekocht. Vervolgens op weg naar de diverse bouwplaatsen van vorige groepen. Goed werk geleverd en RESPECT voor de ploeg die de fundering heeft uitgehakt en gestort!

Het huisje gebouwd door groep 2 (het “plaatje” hangt nog boven de deur en jullie namen zijn nog steeds te lezen op de buitenmuur) is bewoond en de meegegeven foto’s zijn achtergelaten.

Natuurlijk wilden we met z’n allen de topattractie van Lesotho niet missen nl. het museum. Hier hebben we dan ook geruime tijd doorgebracht……………….

Vervolgens op weg naar het vliegveld waar we afscheid hebben genomen van Lebo (wederom met een woordje door Liana en een kadootje) en van Hannah, die ons de afgelopen dagen geholpen heeft.

Met een propellorvliegtuig (Focussen Bert Logistiek, focus!) naar Joburg waar we een paar uur zoet moesten brengen met shoppen en wat eten. Dat mannen ook aardig kunnen shoppen bleek hier wel! Na een lange vlucht, paar uur wachten in Londen en tenslotte de korte vlucht naar Amsterdam, zijn we uiteindelijk rond 12.45 uur geland op Schiphol. Ook onze terugreis is zonder problemen verlopen en alle tassen waren er ook tegelijk met ons. Na een laatste lijntje bij het ophalen van de bagage zat het er echt op. Afscheid genomen (13 mannen met stoppels!) en als groep door de douane gegaan naar onze familie/vrienden die ons op stonden te wachten.

We kunnen terugkijken op een fantastisch mooie ervaring en hebben als groep iets moois neergezet. Graag willen we hierbij dan ook iedereen bedanken die meegewerkt heeft aan de voorbereiding van bouwreis 4, met name Mark Paauw voor de begeleiding vooraf en ons mooie smoelenboek.  Dank ook aan Pieter Pelt voor zijn betrokkenheid en belangstelling via telefoontjes, berichtjes en mailtjes en de goede wensen voor onze (terug)reis.

“Joining Hands” heeft wederom geresulteerd in een (t)huis voor kinderen die hierdoor een betere toekomst binnen handbereik hebben gekregen.

Wij dragen hierbij het stokje over aan bouwgroep 5 en wensen hen veel succes en bouwplezier!

Bouwgroep 4 signing off.

Dorien Buurman

Krepel Deuren

Vrijdag 30 mei

Beste Allemaal,

Vandaag alweer de laatste dag. Vanmorgen hebben we nog een heleboel gedaan: de ploeg van Mark Holtkamp heeft alle buitenvensterbanken geplaatst, de skilled workers hebben de muurplaten en gordingen geplaatst, Henk en Dorien hebben de 3^e laag lak op de buitendeuren aangebracht en van de laatste twee kamers in het andere huisje zijn ook alle wanden 3x geverfd. De bult met vulzand/puin voor de vloer heeft het verloren van onze mannen daarbij geholpen door de kinderen van Ntate Vincent.

Onze Zuid-Afrikaanse vriend Matthew heeft op verzoek van Ntate Vincent de muur van 1 kamer versierd met de Nederlandse vlag en het Stiho logo. Liana en Hannah hebben met roze verf en een eigengemaakt sjabloon een sierrandje gemaakt in de kamer van de meisjes. We hebben onze targets ruimschoots gehaald.

Het is geweldig om te zien hoeveel je met 16 man in een week tijd voor elkaar kunt krijgen! Wat het helemaal super maakt is dat de kinderen van Ntate Vincent op 10 juni gaan verhuizen naar hun nieuwe onderkomen. We hopen dat ze zich er thuis zullen voelen en dat het een echt thuis mag worden.

Als afsluiting hebben we het huisje en de schommel versierd met slingers en ballonnen. De kinderen hebben een medaille gekregen van Liana: ze zijn allemaal winnaars. Van Habitat Lesotho kregen we allemaal een certificaat en een originele Lesotho hoed en de kinderen hebben weer voor ons gezongen.

Daarna terug naar Durham Link en voor de mannen het bier. De dames zijn onder begeleiding nog even wat kadootjes wezen scoren. Voor het kado voor Marko hebben we ons leven in de waagschaal gesteld, maar uiteindelijk heeft hij nu toch een CD met Lesotho muziek.

De karbonaadjes liggen op de braai en morgen gaan we nog wat cultuur snuiven en dan beginnen we aan het einde van de dag aan onze reis naar huis.

Aan alle mensen die ons een berichtje via de site hebben gestuurd: heel erg bedankt! Het is ontzettend leuk wat van het thuisfront te horen. Aan alle mensen die niets van zich hebben laten horen..................................we spreken jullie nog! ;-)

Woensdag 28 mei.

Bij deze het vierde verslag van bouwgroep 4 in Lesotho.

Vandaag een andere dag dan de vorige.

Vanochtend weer vroeg ons bed uitgegaan en om 7 uur aan het ontbijt.

Hierna koos een gedeelte van de groep om te gaan lopen en een gedeelte ging met het busje. De eerste zonnestralen kwamen ons al tegemoet en als ik zo rondkeek had iedereen er weer zin in. De dames gingen weer schilderen en glaszetten in het huisje waar ook groep 3 nog aan bijgedragen heeft. De mannen gingen weer verder met de buitenmuren van het huisje. Ook is aan de binnenmuren begonnen. Nadat de kozijn “gesteld” waren. (dit levert een harrewar aan metselkoortjes en blokken op), kon men binnen ook omhoog. De benodigde materialen voor de schommel en het hout voor de gordingen is vandaag gehaald. De buitenmuren hebben bijna het hoogste punt bereikt. Er moet nu nog 1 laag op, waar de gordingen in worden verwerkt.

Deze middag kregen we de kinderen waar we het allemaal voor doen op bezoek. Eerst hebben we nog heerlijk gegeten (“Fish & Chips”), daarna begonnen we aan de voorbereidingen. Althans wij mannen begonnen toen pas echt aan de voorbereiding terwijl de dames alles al helemaal gepland hadden. Van lege bierblikjes hebben we torens gemaakt, zodat de kinderen blikken konden gooien, slingers zijn opgehangen en ballonnen geblazen. Deze ballonnen hebben we niet alleen gebruikt als decoratie of als een veredelde voetbal, maar ook in een spel gebruikt (Ballon aan je voet en anderen moeten proberen deze kapot te maken, de laatste die overbijft heeft gewonnen), sminken, bekers stapelen en natuurlijk voetballen. Ze hebben genoten van onze ranja en het snoep en de andere spullen die we uit hebben gedeeld: pennen, handdoeken, tandenborstels, dekens, snoep, sjaals en mutsen etc. Iedereen die deze spullen meegegeven heeft Bedankt!, ook namens de kinderen. En wij hebben genoten van hun zang- en danskunsten (wat zaten daar een paar talentjes tussen!!). Al weet ik niet of dit opkon tegen onze act met onze rooie comboy (Henk) en zijn vijand Shirty (Mark Bosman).

Nu gaan we er nog een paar foto’s opzetten, morgen volgt meer…

Groeten

Peter en Leo namens bouwgroep 4

Dinsdag 27 mei

Het was een heerlijke zonnige dag! Gelukkig….

Gister hebben we onze eerste werkdag gehad. Vanwege een stroomstoring konden we helaas geen bericht plaatsen dus vandaag een extra lange versie.

Om 8 uur zijn we naar de bouwplaats gegaan. We hadden er allemaal zin in!  Het was helaas een koude bewolkte dag. We gingen vlot van start met het stapelen van stenen. Dus het zweet stond al snel op onze rug. Rond 9 uur was de supervisor gearriveerd en konden de mannen gaan metselen. De taken waren snel verdeeld. Bert Haarlem verzorgde de zangkunsten en de logistiek. Bert Groningen en Leo draaiden als een trein specie. Alle andere mannen gingen metselen. Wij dames zetten onze charme in om alles draaiende te houden. Twee emmertjes water halen een kruiwagen scheppen, twee deuren geverfd. Dan weer even lossen en jawel…… poetsen. We hebben namelijk het cement van de kozijnen geschraapt met het professionele gereedschap. Joke had een plamuurmes. Dorien een en Liana een beitel. Kortom de loodmenie is nu ook verdwenen.

Wij dames zijn erg trots op onze mannen. Aan het eind van de dag stond er ondanks het slechte weer toch al een heel bouwwerk. Zelfs de kozijnen waren al gesteld. Het was ongeveer 12 graden en het regende zo ongeveer continu maar dat kon onze mannen er niet van weerhouden te bikkelen.

Koud en moe gingen we terug naar de warme douche, voor althans de dames. De heren  hadden minder geluk en een aantal hebben een koude douche gehad. Tot overmaat van ramp viel de stroom, lees kachel, ook nog zo’n 2 uur uit ‘s avonds. Maar toen hebben we elkaar maar warm gehouden. Met kaarslicht en de kaarten hebben we het heel gezellig gemaakt. Specsavers(Roy) heeft nog moeite met het spelletje pesten dus wellicht kan het thuisfront hem opgegeven voor een cursus….Klavers en harten zijn voor hem niet te onderscheiden.

Vandaag begonnen we met een heerlijk zonnetje en een betere temperatuur. We gingen weer vlot van start met z’n allen. Wij dames konden vandaag ook zelf aan de slag. Dorien is geslaagd als glaszetter. Samen met Henk hebben ze maar liefst 9 ramen gezet vandaag

Joke, Hannah (onze versterking uit Duitsland welke nu met Joke het bed deelt) en Liana hebben 2 kamers getext. Bert Haarlem is inmiddels zijn volume een beetje kwijt en Emile zijn trui maar verder was het alweer een gezellige en zeer productieve dag. Het huis behoeft nog maar twee rijen stenen en dan zijn de buitenmuren klaar. De binnenmuren staan nu op het program. Henk is helaas vandaag geblesseerd geraakt aan zijn pols dus daar zorgen we extra goed voor. Morgen gaat hij weer glaszetten zodat de pols kan genezen. Dorien heeft positieve energie naar zijn pols gestraald dus dat komt vast goed. We houden hem in de gaten!

Nu, na een van de voortreffelijke maaltijden van Big Mama, gaan we nog even gezellig nagenieten onder het genot van een drankje. De heren hebben eindelijk het licht gezien en maken gebruik van de warme douche in onze rondavel. Dus iedereen kan warm naar bed.

De voorbereidingen voor het feest met de weeskinderen van Vincent morgen lopen volgens plan. Het lied is ingestudeerd en de rollen zijn verdeeld. Morgen kunnen jullie lezen hoe het was. Slaap lekker en we denken veel aan jullie maar voor missen hebben we niet zoveel tijd.

Groetjes Joke en Liana names groep 4.

p.s. Melissa je komt toch wel je tante ophalen zondag? Dan krijg je van mij iets lekkers.

En Jorrit Thomas en Pepijn jullie foto staat bij de openhaard en ik probeer morgen te bellen. Anders in ieder geval veel plezier met het schoolreisje. XXX mama